Kanion Śmierci - Lisa Gardner

 "KANION ŚMIERCI" - Lisa Gardner 

Fabuła „Wielkiego kanionu” koncentruje się na poszukiwaniach przez samozwańczą detektyw młodego mężczyzny, który zaginął podczas weekendowego wieczoru kawalerskiego w jednym z parków narodowych. Organy ścigania już dawno utraciły wiarę w odnalezienie chłopaka. Jedyną osobą, która zdaje wierzyć w powodzenie poszukiwań, jest jego ojciec, wciąż z nadzieją przeczesujący pobliskie tereny. Elkin bez wahania zgadza się na udzielnie zdesperowanej rodzinie swojej pomocy. W miarę poszukiwań zdaje sobie jednak sprawę, że niespodziewane zniknięcie mężczyzny to tylko kropla w morzu tajemnic – zwłaszcza gdy w leśnych gęstwinach zaczynają znikać kolejne niewinne osoby…

- opis Wydawcy 

Wiele razy już miałam okazję przedstawiać książki Lisy Gardner. Dziś czas na kolejny tytuł, tym razem jest to drugi tom z cyklu o Frankie Elkin - "Kanion Śmierci". 

Przed lekturą "Kanionu Śmierci" zachęcam Was do sięgnięcie po tom pierwszy, czyli "Zanim zniknęła". Nie jest to warunek konieczny, aby zrozumieć fabułę tomu drugiej, ale zachęcam, gdyż w mojej ocenie dzięki odpowiedniej kolejności lektury lepiej zrozumiecie osobę głównej bohaterki. Tym razem Frankie - samozwańcza detektyw, rusza tropem zagięcia młodego mężczyzny. Tim zaginął kilka lat temu podczas swojego wieczoru kawalerskiego. Tylko nieliczni jego znajomi i członkowie rodziny nadal wierzą, że się go odnaleźć. Brzmi to jak sprawa wprost stworzona dla Frankie Elkin. Wraz z nią na poszukiwania wyrusza m.in. ojciec mężczyzny oraz kilka innych osób. Frankie szybko zauważa, że komuś ewidentnie zależy na tym, aby Tim nigdy się nie odnalazł. Dochodzi nawet do próby sabotowania wyprawy, która z każdym dniem staje się coraz bardziej niebezpieczna. 

Po "Kanion Śmierci" sięgnęłam z czystego sentymentu do autorki. Nie ukrywam, że staram się czytać książki Lisy Gardner w możliwie najszybszym czasie po ich premierze. O ile pamięć mnie nie myli to pierwszy tom z cyklu o Frankie Elkin nie do końca spełnił moje oczekiwania. Czegoś mi zabrakło w tamtej książce. Teraz gdy jestem po lekturze "Kanionu Śmierci" moje odczucia są nieco inne. Myślę, że ta książka była bardziej spójna i po prostu bardziej interesująca ze względu na fabułę. W czasie czytania byłam zainteresowana tym co stało się z Timem oraz jak zakończy się wyprawa Frankie. Nie ukrywam, że kibicowałam tej bohaterce o wiele bardziej niż podczas pierwszego tomu. Naprawdę chciałam, aby rozwiązała zagadkę zniknięcia tego młodego mężczyzny. "Kanion Śmierci" to także dość dobry opis przyrody, która towarzyszy naszej bohaterce. Wyprawa Frankie odbywa się w akompaniamencie parków narodowych, gór oraz napotkanej po drodze zwierzyny. Rozumiem zarzuty w stosunku do tej pozycji, które mówią o tym, że była ona nudna, a opisy przyrody zbyt obszerne jak na ten gatunek literacki. Chociaż zgadzam się z tymi opiniami to mi to akurat nie przeszkadzało w lekturze i nie wpłynęło negatywnie na moją ocenę tej książki. 

Podsumowując mogę napisać, że w mojej ocenie "Kanion Śmierci" to poprawny kryminał z elementami thrillera, który dobrze mi się czytało. Nie będę ukrywać, że Lisa Gardner to jedna z moich ulubionych autorek i czuję ogromny sentyment do jej książek. Być może przez to nie jestem do końca obiektywna w ocenie, jednakże i tak zachęcam Was do sięgnięcia po "Kanion Śmierci". 

Wydawca - Wydawnictwo Albatros 

Data wydania - 14.06.2023

Liczba stron - 416 

Cykl - Frankie Elkin [2]

 

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Albatros! 

Aria - Nazanine Hozar

 "ARIA" - Nazanine Hozar

Początek lat pięćdziesiątych w niespokojnym Iranie, kraju bogatym w złoża ropy, ale podzielonym klasowo i religijnie. Pewnej nocy kierowca pracujący w irańskiej armii wraca do domu przez Teheran i słyszy płacz. Zaciekawiony, szuka jego źródła i znajduje niemowlę porzucone na poboczu i otoczone przez wygłodniałe psy. Chwyta je i na zawsze zmienia przeznaczenie oraz los małej dziewczynki, którą nazywa Arią. Wzruszająca historia Arii prowadzi nas przez brutalną rewolucję, która w końcu wynosi Ajatollaha Chomeiniego na przywódcę Iranu, i kończy się, gdy Aria zakochuje się i sama staje się młodą matką.

- opis Wydawcy 

"Aria" to debiutancka książka Nazanine Hozar - Irańsko - Kanadyjskiej pisarki urodzonej w 1978r. w Teheranie. Obecnie autorka mieszka w Kanadzie gdzie wyemigrowała wraz z rodzicami po rewolucji irańskiej. "Aria" przykuła moją uwagę głównie za sprawą przepięknej okładki i wydania. Po przeczytaniu opisu byłam już pewna, że książka Hozar może mi się bardzo spodobać. 

Jak wynika już z opisu książki "Aria" to opowieść o początkowo małej dziewczynce, a potem już kobiecie o imieniu Aria. Główna bohaterka od urodzenia miała pod górkę, a życie jej nie oszczędzało. Została znaleziona przez przypadkowego mężczyznę jako niemowlę i w ten sposób przypieczętowano jej los. Aria dostała szansę na życie, ale musiała za tę szansę zapłacić ogromną cenę. Dorastanie w podzielonym i mocno religijnym Iranie nie jest łatwe obecnie, a było jeszcze trudniejsze w czasach, kiedy żyła nasza bohaterka. Biorąc pod uwagę historię autorki, nietrudno zastanowić się nad tym ile w "Arii" jest fikcji literackiej a ile prawdy. 

Książka Nazanine Hozar ma bardzo wyróżniającą się okładkę, którą trudno przegapić. Dodatkowo powieść ta została wydana w serii Piąta Strona Świata Wydawnictwa Albatros. Mam duże zaufanie do książek wydawanych w tej serii, gdyż jeszcze nigdy się na żadnej z nich się nie zawiodłam. "Aria" jest kolejnym tytułem dzięki, któremu miałam szansę przenieść się do obcego i odległego mi kulturowo świata. Nie często zdarza mi się sięgać po książki autorstwa irańskich pisarzy albo osadzonych w tym regionie. Już na początku lektury wiedziałam, że nie będzie ona łatwa i przyjemna, gdyż zdaję sobie sprawę, jak wygląda życie kobiet i nie tylko, w tym kraju. 

Główna bohaterka książki jest niezwykle waleczną, odważną i twardo stąpającą po ziemi osobą. Ogromnym plusem "Arii" jest ukazanie prawie całego życia postaci, od narodzin aż do wieku średniego. Dzięki temu poznajemy nie tylko życie Arii, ale także obserwujemy zmieniającą się rzeczywistość wokół niej. Warto zaznaczyć, że książka Nazanine Hozar to nie tylko powieść obyczajowa z wątkiem politycznym w tle, ale to również dość realistycznie odwzorowana codzienność końca XX w. w Iranie. Uważam, że chociażby z tego powodu warto przyjrzeć się bliżej tej historii, gdyż na co dzień niewiele spotyka się książek o takiej tematyce. Z drugiej strony nie trzeba nikomu tłumaczyć, że jest to region i część historii niezwykle ważna, która pokazuje jak w krótkim czasie zmienić się może sytuacja kobiet w danym państwie. Fabuła i postać Arii także są rzeczami, nad którymi warto się pochylić jeśli lubicie silne kobiece postaci w literaturze. 

Mam nadzieję, że sięgniecie po "Arię" i dacie szansę tej dość niepozornej historii, aby wciągnęła Was do swojego świata. 

Wydawca — Wydawnictwo Albatros 

Data wydania - 31.05.2023

Liczba stron - 448 

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Albatros! 

Wyspa zaginionych dziewcząt - Alex Marwood

 "WYSPA ZAGINIONYCH DZIEWCZĄT" - Alex Marwood

Rok 1985 Dla dwunastoletniej Mercedes i jej siostry Donatelli La Kastellana jest po prostu domem. Wyspa, która wieki temu była starożytnym księstwem, pozostała nietknięta przez współczesny świat, a głęboko zakorzenione tradycje są tu wciąż żywe. Jednak wraz z przybyciem multimilionera Matthew Meade’a i jego rozpieszczonej małoletniej córki, Tatiany, wszystko się zmienia. I choć Meade’owie otoczeni są niewyobrażalnym bogactwem, to cena, jaką wkrótce wszyscy zapłacą, będzie znacznie wyższa i bardziej przerażająca, niż Mercedes i pozostali wyspiarze mogliby sobie kiedykolwiek wyobrazić.

Rok 2016 Robin rozpaczliwie poszukuje swojej siedemnastoletniej córki Gemmy, która zaginęła rok wcześniej. Ostatni trop prowadzi na wyspę La Kastellana, luksusowy placu zabaw międzynarodowej śmietanki towarzyskiej. Jednak nikt nie chce jej tam pomóc w ustaleniu, co stało się z Gemmą, a Robin obawia się, że czasu na odnalezienie ukochanego dziecka jest coraz mniej.

Tymczasem ktoś na La Kastellanie uważnie obserwował wydarzenia, w milczeniu czekając na właściwy moment, by ujawnić mroczną prawdę i pokazać światu, co naprawdę dzieje się na wyspie zaginionych dziewcząt.

Alex Marwood jest autorką, której  poprzednie książki miałam okazję już czytać. Jest to również pisarka dość dobrze oceniana przez czytelników kryminałów i thrillerów. Po "Wyspę zaginionych dziewcząt" sięgnęłam bez żadnych oczekiwań, po prostu dla czystej rozrywki i dobrze spędzonego czasu. 

Fabuła książki osadzona jest na wyspie La Kastellana na Morzu Śródziemnym. Jest to dość mała wyspa a jej mieszkańcy tworzą zamkniętą, hermetyczną społeczność. To co wyróżnia La Kastellanę jest fakt, iż na jej terenie, mimo XX wieku nadal praktykuje się stare obrzędy i tradycje. Niektóre z nich są bardzo trudne do rozumienia dla osób spoza wyspy. Zmiany przychodzą wraz z pojawieniem się na wyspie bogatego milionera Matthewa Meade'a i jego córki Tatiany. Dzięki nim La Kastellana zaczyna się rozwijać i przyciągać turystów, a jej mieszkańcy zaczynają lepiej żyć. Drugą linię czasową stanowią czasy współczesny, rok 2016. Pewna kobieta - Robin poszukuje swojej zaginionej córki. Trop prowadzi ją właśnie na wyspę La Kastellana, która ma opinię placu zabaw dla bogaczy. Czy kobiecie uda się odnaleźć córkę? Czy zginął kolejne dziewczyny? 

Przyznam, że na początku trudno było mi się wciągnąć w fabułę tej książki. "Wyspa zaginionych dziewcząt" była dla mnie jakaś niezrozumiała, nie mogłam ogarnąć kto, jest kim i dlaczego jego perspektywa jest znacząca dla fabuły. Po kilkudziesięciu stronach było już dużo lepiej, a lektura książki zaczęła spełniać swoją rolę. Powieść Alex Marwood jest dobrze napisana i poprawnie skonstruowana. Pomimo to nie do końca mogę uznać ją za dobrą książkę. Nie zaangażowała mnie ona tak mocna jak oczekuje tego od tego kryminałów. Z bohaterami również się nie zżyłam i właściwie ich losy były mi obojętne. "Wyspę zaginionych dziewcząt" czytałam bardziej dla samej czynności i zakończenia, które również nie powaliło mnie na kolana. Przykro mi pisać takie słowa, ponieważ wiem, że autorkę stać na dużo lepsze historie, a ta nie szczególnie przypadła mi do gustu. Doceniam pomysł na fabułę i uważam go za jeden z ciekawszych, biorąc pod uwagę zbliżające się wakacje. 

Myślę, że sięgnę po kolejną książkę autorki, ponieważ poprzednie bardzo mi się podobały. Fakt, że "Wyspa zaginionych dziewcząt" nie spodobała mi się równie mocno, nie przesądza o możliwościach pisarskich autorki. 

- opis Wydawcy

 

Wydawca - Wydawnictwo Albatros 

Data wydania - 17.05.2023

Liczba stron - 448 

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Albatros! 

Strażnik tajemnic - Kate Morton

 "STRAŻNIK TAJEMNIC" - Kate Morton 

Angielska prowincja, rok 1961. Szesnastoletnia Laurel Nicolson wymyka się z przyjęcia urodzinowego i chowa w domku na drzewie, by samotnie snuć marzenia o chłopcu imieniem Billy, o przeprowadzce do Londynu i o swojej zawodowej przyszłości. W pewnym momencie widzi nieznajomego mężczyznę, zbliżającego się do domu i podejmującego rozmowę z jej matką, która przystanęła w otwartych drzwiach z małym dzieckiem na rękach. Chwilę później dziewczyna jest świadkiem szokującej zbrodni, której obraz położy się cieniem na jej dalszym życiu.

Anglia, rok 2011. Laurel, po latach pełnej sukcesów kariery aktorskiej, spotyka się z siostrami w domu rodzinnym w Suffolk, by wspólnie świętować dziewięćdziesiąte urodziny umierającej matki, Dorothy. Laurel zdaje sobie sprawę, że to jej ostatnia szansa na wyjaśnienie zagadki morderstwa sprzed pięćdziesięciu lat – nieuleczonej traumy z okresu dzieciństwa. Niczym puzzle składa fragmenty mrocznej tajemnicy, której korzenie sięgają początku II wojny światowej i trwających dwa lata bombardowań Londynu.

- opis Wydawcy 

Kate Morton jest autorką, której książki miałam okazję już czytać. Bez większego zastanowienia więc sięgnęłam po "Strażnika tajemnic" - książkę tak zwykłą i niezwykłą zarazem jak tylko może być powieść obyczajowa. 

Życie Laurel od dzieciństwa było determinowane skazą, która powstała w jej psychice po pewnym wydarzeniu z 1961 roku. Teraz już jako dorosła kobieta ma świadomość, że to ostatni moment, aby odkryć rodzinną tajemnicę matki. Tym oto sposobem zagłębiamy się w niesamowitą opowieść o rodzinnych sekretach, wojennej codzienności oraz niezwykłych kobietach. Autorka inteligentnie prowadzi czytelnika po różnych czasach i wydarzeniach. Dzięki tak prowadzonej narracji mamy możliwość poznać tę historię od podszewki. 

"Strażnik tajemnic" to nie tylko ckliwa historia obyczajowa, w której widać echa II Wojny Światowej, lecz także zagadka kryminalna. Według mnie łączeni tych dwóch elementów świetnie wychodzi autorce i dzięki temu czytałam tę historię z zapartym tchem. Kate Morton jest wybitnie utalentowaną pisarką, co widać na przykładzie każdej z jej książek. Jej powieści to idealne połączenie ciekawej i wciągającej fabuły oraz bardzo dobrego stylu. "Strażnika tajemnic" przeczytałam w ciągu kilku godzin, a po zakończeniu miałam ochotę zacząć ją jeszcze raz. 

Serdecznie polecam Waszej uwadze nie tylko "Strażnika tajemnic", ale również inne książki Kate Morton. Jeśli lubicie czytać literaturę obyczajową z nutą tajemnicy to twórczość tej autorki może się Wam spodobać. 

Wydawca - Wydawnictwo Albatros 

Data wydania - 12.04.2023 

Liczba stron - 512 

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Albatros! 

Puste jest piekło - Elly Griffiths

 "PUSTE JEST PIEKŁO" - Elly Griffiths

Oto co ustaliła policja:

Przyjaciółka nauczycielki angielskiego Clare Cassidy, Ella, właśnie została zamordowana. Clare i Ella niedawno się pokłóciły. Obok ciała znaleziono wers z „Nieznajomego”, historii napisanej przez autora ponurej gotyckiej prozy, którego biografię przygotowuje Clare. Miejsce zbrodni wygląda identycznie jak to opisane w jednym z jego opowiadań.

Oto co wie Clare:

Nikt nie wiedział o jej kłótni z Ellą. Niewiele osób przeczytało „Nieznajomego”. Ktoś wkradł się w jej życie, ktoś śledzi jej pracę. Ktoś zna jej najmroczniejsze sekrety. I na pewno nie ma dobrych zamiarów.

Oto co wie zabójca:

Wie, kto umrze jako następny.

- opis Wydawcy 

"Puste jest piekło" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Elly Griffiths. Książka, o której dziś piszę jest pierwszym tomem cyklu, a więc już teraz mogę zdradzić, że czekam z niecierpliwością na tom drugi. 

Główną bohaterką książki jest Clare - nauczycielka w jednej ze szkół w Sussex. Pewnego dnia zostaje zamordowana  jej koleżanka, także nauczycielka. Mamy tu więc do czynienia z kryminałem i próbą rozwiązania zagadki "kto i dlaczego zabił?". Śledztwo prowadzi Detektyw Kaur Harbinder, którą jeszcze za mało poznałam, by stwierdzić czy ją lubię. Na ten moment wydała mi się typową bohaterką kryminałów, lekko tajemniczą, ale raczej bez szczególnych cech. Mam nadzieję, że jej postać pojawi się w kolejnych częściach, a czytelnicy będą mogli dowiedzieć się o niej czegoś więcej. 

Przechodząc do fabuły książki to na początku warto zaznaczyć, że jest to niezwykle ciekawa powieść. Kryminał sam w sobie jest zazwyczaj tajemniczy i pełen sekretów, a w przypadku "Puste jest piekło" mamy także element kreacji miejsca. Szkoła, w której uczy Clare i w której zostało dokonane zabójstwo jest dużym i starym budynkiem, pełnym korytarzy i pnących się schodów. Jeżeli wyobrazimy sobie stary, gotycki budynek to tak mniej więcej może przedstawiać się szkoła w Sussex. Mnie ta książka kupiła już samym opisem szkoły, gdyż uwielbiam tego typu miejsca i uważam je za jedne z najlepszych jeśli chodzi o wybór miejsca akcji. Jeśli zaś chodzi o narrację to w książce Griffiths jest ona prowadzona z kilku perspektyw, co zawsze doceniam i uważam za duży plus w tego typu książkach. 

"Puste jest piekło" to misternie skonstruowana intryga, wydawać by się mogło idealne morderstwo oraz ciężki i wysysający energię klimat. Czytają tę książkę można nie tylko podziwiać piękno i monumentalność tamtejszej architektury, ale także poczuć się momentami niezbyt dobrze. Książka jest skonstruowana w taki sposób, że co jakiś czas przed czytelnikiem odkrywane są kolejne sekrety i powiązania pomiędzy postaciami. Mnie na szczęście nie udało się odkryć tożsamości mordercy, a więc do samego końca trwałam w napięciu na zakończenie. 

Mam nadzieję, że sięgniecie po książkę Elly Griffiths i dacie się porwać temu gotyckiemu klimatowi oraz zanurzycie swe myśli w świetnej historii. 

Wydawca - Wydawnictwo Albatros 

Data wydania - 22.03.2023 

Liczba stron - 416 

Cykl - Kaur Harbinder [1] 

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Albatros! 

Po drugiej stronie różdżki - Tom Felton

 "PO DRUGIEJ STRONIE RÓŻDŻKI" - Tom Felton 

Ulubiony czarny bohater. Naczelny przeciwnik Harry’ego Pottera. Pierwsza różdżka Slytherinu. Chłopiec, który nie miał wyboru. Tom Felton, lepiej znany jako Draco Malfoy, wkracza na scenę.

Poznajcie pełne magii i chaosu życie czarodzieja!

Dzieciństwo Toma Feltona nie mogło należeć do zwyczajnych, w końcu nie każdy może pochwalić się tym, że w jego życie wkroczyła filmowa magia. Tom wcześnie zdobył sławę dzięki występowi w Pożyczalskich, adaptacji klasycznej już powieści dla dzieci autorstwa brytyjskiej pisarki Mary Norton. Ale nawet ten niemały sukces w kinie familijnym nie mógł przygotować go na to, co nadeszło wraz z przyjęciem roli Draco Malfoya, blondwłosego chłopca z filmów o Harrym Potterze, adwersarza głównego bohatera kinowej serii opartej na bestsellerowych powieściach J.K. Rowling. 

- opis Wydawcy 

Książki J.K. Rowling ze świata Harrego Pottera są uwielbiane na całym świecie i cieszą się nieprzerwaną popularnością od ponad 20 lat. Tom Felton to aktor znany m.in. z roli Draco Malfoya w filmach o Harrym Potterze. Każdy kto czytał książki z serii lub oglądał filmy na pewno dobrze zna tę blond czuprynę, bystre oczy i zarozumiałą twarz. Z ogromną ciekawością sięgnęłam po autobiografię Toma Feltona i dałam się ponieść lekturze już od pierwszych stron. 

"Po drugiej stronie różdżki" to książka, która zachwyca już od pierwszego spojrzenia. Jest pięknie wydana, posiada twardą, matową okładkę i nostalgiczną wklejkę. Wnętrze książki także imponuje pod względem treści oraz dodatków w postaci prywatnych fotografii Toma Feltona. Muszę przyznać, że zarówno książka jak i sylwetka Toma bardzo mnie ciekawiły i dlatego zdecydowałam się na sięgnięcie po ten tytuł. Przed lekturą "Po drugiej stronie różdżki" nie interesowałam się zbytnio życiorysem i karierą filmową Toma Feltona. W związku z tym, że niewiele o nim wiedziałam to bardzo dużo rzeczy mnie zaskoczyło w jego autobiografii. Przede wszystkim mogłam zapoznać się z innymi produkcjami, poza Harrym Potterem w których Tom grał oraz dowiedzieć się o początkach jego kariery. Na pewno ogromnym plusem dla fanów aktora są wzmianki o jego życiu prywatnym, rodzinie, szkole i kolegach oraz o trudnym dojrzewaniu i cenie popularności. Tom dość sporo pisze także o filmach z serii Harry Potter i zdradza ciekawostki na temat nagrywania tych filmów, choreografii oraz innych aktorów. Dużo miejsce poświęca on również na opis tego jak się czuł jako młody człowiek na planie filmowym wśród dorosłych aktorów. 

Autobiografia Toma Feltona "Po drugiej stronie różdżki" to ciekawa pozycja, zwłaszcza dla fanów samego aktora jak i filmów o Harrym Potterze. 

 

Wydawca - Wydawnictwo Albatros 

Data wydania - 22.03.2023

Liczba stron - 272

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Albatros! 

Klucz Sary - Tatiana de Rosnay

 "Klucz Sary" - Tatiana de Rosnay 

Miała na imię Sara i tylko dziesięć lat, kiedy pewnej lipcowej nocy 1942 roku została brutalnie wyrwana ze snu i zabrana z rodzicami z domu. Myślała, że uda jej się szybko wrócić, ukryła więc małego braciszka w tajnym schowku za ścianą. Tymczasem tak jak tysiące innych Żydów została wywieziona na paryski stadion kolarski Vel d’Hiv.

Kiedy ponad pięćdziesiąt lat później amerykańska dziennikarka Julia Jarmond pisze o tych strasznych czasach, wciąż widzi przed oczami małą Sarę i jej braciszka. Wbrew wszystkiemu decyduje się wyjaśnić, co naprawdę zdarzyło się w Paryżu tej tragicznej lipcowej nocy. Lecz nie zdaje sobie sprawy, że te poszukiwania mogą kosztować ją znacznie więcej, niż przypuszcza, i na zawsze zmienić jej życie. 

- opis Wydawcy 

"Klucz Sary" to książka, która od razu przykuła moją uwagę. Czytając jej opis wiedziałam, że może to być lektura dla mnie. Lubię sięgać po książki, których akcja osadzona jest w czasie wojny lub takie, w których jej echo bardzo wyraźnie wybrzmiewa. Podejrzewałam, że "Klucz Sary" może być powieścią, od której nie będę mogła się oderwać. 

Książka Tatiany de Rosnay to kolejna, którą w ostatnim czasie miałam okazję czytać i kolejna, której akcja rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych. Pierwsza z linii czasowych ma miejsce w Paryżu w lipcu 1942 podczas wojny. Wtedy poznajemy dziewczynkę imieniem Sara, która wraz z rodziną zostaje siłą przetransportowana na stadion Vel d'Hiv, a z niego do obozu koncentracyjnego. Sara i jej rodzina muszą opuścić swoje mieszkanie tylko dlatego, że są Żydami. W domu jednak zostaje młodszy brat dziewczynki, którego udało się jej ukryć przed żołnierzami. Druga linia czasowa to ponownie Paryż, ale czasy nam wspólczesne czyli rok 2002. Julia to dziennikarka, która pisze o wydarzeniach z II Wojny Światowej i gdy poznaje bliżej historię Sary nie  może pogodzić się z okrucieństwem tamtych czasów. Kobieta bardzo chce oddać należne miejsce w historii takim dziewczynkom jak Sara. Każda z lini czasowych rozdzielona jest rozdziałami i innym rodzajem czcionki. 

Jak wspomina sama autorka bohaterowie "Klucza Sary" są całkowicie fikcyjni. Jednakże wydarzenia z lipca 1942 rzeczywiście miały miejsce w okupowanym Paryżu. Przedstawiona książka to niejako hołd złożony osobom, które nie miały szans przeżyć tych wydarzeń, a także tym, którzy cudem przeżyli. 

Nie ulega wątpliwości, że przedstawione wydarzenia są bardzo okrutne i niosą za sobą ogrom zła, o którym trudno czytać. Jednakże pomimo a może bardziej za sprawą tego, książkę "Klucz Sary" czytałam z dużym zaangażowaniem. Nie ukrywam, że zwłaszcza fabuła mająca miejsce w czasie wojny była dla mnie niesamowicie angażująca i ciekawa, ale oczywiście także trudna. Sara to dziewczynka, która wykazała się olbrzymią determinacją, odwagą i siłą serca. Nadzieja, że tacy ludzie rzeczywiście żyli pozwala na dostrzeżenie odrobiny pozytywnej energii w tym arcytrudnym czasie. Druga z linii czasowych także była dla mnie ciekawa i angażująca, choć wywołująca odrobinę mniej smutne uczucia. Julia to kobieta dzielna, która wie czego chce i ma plan, w jaki sposób to osiągnąć. "Klucz Sary" pomimo trudnych wydarzeń czytało mi się bardzo dobrze i płynnie. Styl autorki pozwolił mi na maksymalne wczucie się w sytuację bohaterów. 

Polecam książkę "Klucz Sary" zwłaszcza osobom, które chcą dowiedzieć się czegoś więcej o wydarzeniach z 16 lipca 1942, które miały miejsce w Paryżu, a także wszystkim tym, którzy lubią zaczytywać się w niebanalnych historiach obyczajowych. 

Wydawca - Wydawnictwo Albatros 

Data Wydania - 8.03.2023 

Liczba stron - 352 

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Albatros!