piątek, 24 kwietnia 2015

Liebster Blog Award

Liebster Blog Award! 


Zacznijmy od początku ;) Do zrobienie tego postu nominowała mnie Blanka z bloga Biblioteczka Blanki za co naprawdę serdecznie dziękuję. 
Słów kilka o Liebster Blog Award : 
~ Jest to forma zdobycia nowych czytelników przez blogi o małej liczbie obserwatorów. Akcja polega w  skrócie na tym, że odpowiada się na pytania od osoby, która Cię nominowała a następnie Ty układasz swoje pytania i nominujesz kolejnych bloggerów :) 

Zaczynamy! 

1. Jak wyobrażasz sobie swoje życie za 20 lat?
* Jejku 20 lat to bardzo dużo czasu. Prawdę mówiąc chyba nie mam żadnych planów, które wybiegałyby tak daleko w przyszłość. Wiadomo, że wiele rzeczy i spraw sobie planuję, ale nie aż z takim wyprzedzeniem. Cóż skoro jednak muszę odpowiedzieć na takie pytanie to myślę że za 20 lat chciałabym być już po skończonych studiach - to po pierwsze, a po drugie - mieć w miarę dobrą pracę, spokojne życie, mieć bardzo dużo czasu na czytanie <3 Ogólnie rzecz biorąc chciałabym być szczęśliwa :) 

2. Jaki kraj chcesz odwiedzić najbardziej?
* Ogólnie to nie zbyt lubię podróżować. Każdy  dłuższy wyjazd to dla mnie jakaś masakra. Nie za dobrze czuję się w samolotach, autokarach itp. Lecz po głębszym namyślę myślę, że bardzo chciałam lecieć do Hiszpanii, konkretnie do Barcelony. 

3. Do jakiego książkowego świata chciałabyś/chciałbyś się przenieść?
* Hmm świata książkowego.. Odpowiedź jest oczywistą oczywistością! Wiadomo, że do świata wykreowanego przez J.K. Rowling. Bardzo chciałabym zwiedzić ulicę Pokątną, wioskę 

Hogsmeade i Hogwart <3 


4. Wolisz, gdy za oknem świeci słońce, czy pada śnieg?
* Jestem z natury osobą, która woli zimę, jesień, deszcz, śnieg i zawieruchę od słońca, lata, wiosny, plaży itp. więc wolę gdy sypie śnieg. 

5. Bez czego nie wyobrażasz sobie dnia?
* Jako książkoholik powinnam odpowiedzieć, że nie wyobrażam sobie dnia beż czytania, ale tak do końca nie jest w moim przypadku. Jako, że jestem obecnie uczennicą klasy 1 technikum o mega trudnym i wymagającym kierunku to nie zawsze mam czas na to, aby spokojnie spędzić czas z książką. Czasami jest tak, że nie czytam przez 2-3 dni, bo najpierw są lekcje, nauka a wieczorem jestem tak padnięta, że najzwyczajniej nie mam siły. Ale herbatę piję codziennie. Myślę, że można to zaliczyć jako coś bez czego nie wyobrażam sobie dnia. 

6. Wiążesz swoją przyszłość z książkami? (Chociaż w minimalnym stopniu :) )
* Wiążę w takim znaczeniu, że myślę, że nadal będę je czytać - myślę, że to się nigdy nie zmieni. Jednak wydaje mi się, że w pytaniu bardziej chodzi o sferę zawodową to z przykrością muszę odpowiedzieć, że raczej nie. Mam inne plany na drogę zawodową i wydaje mi się, że ciężko byłoby mi pogodzić w jednej pracy te 2 rzeczy. 

7. Czy jest jakaś książka, która całkowicie zmieniła Twój światopogląd?
* Książką, która ogólnie mnie zmieniła jest seria o Harrym Potterze, bo to dzięki J.K. Rowling zaczęłam nałogowo czytać i odkryłam ile radość daje czytanie. Jeżeli chodzi o powieść, która zmieniłaby mój światopogląd to.. nie będę tutaj czarować - chyba jeszcze na taką książkę nie trafiłam. 

8. Podążasz za obecnymi trendami? (Modowymi, książkowymi, obojętnie jakimi :P)
* Jako blogerka książkowa staram się być na bieżącą z nowościami wydawniczymi, ale to nie oznacza, że czytam je wszystkie. ( Nie dałabym rady )

9. Jeśli słyszysz o ekranizacji książki, chcesz ją najpierw przeczytać, czy wcześniej obejrzeć film?
* Bardzo rzadko oglądam filmy, w ogóle jakiekolwiek. Lecz chyba bardziej zależałoby mi na tym aby najpierw przeczytać powieść.

10. Czego najbardziej się boisz?
* Przyszłość. Tego, że osoba, którą kocham kiedyś odejdzie. 

11. Jaka jest książka, którą możesz polecić każdemu?
* Każdemu.. to byłoby ciężko bo każdy ma innym gust. 

niedziela, 19 kwietnia 2015

Recenzja : Starter

"STARTER" - Lissa Price 



Wydawnictwo - Albatros 

Rok wydania - 2015 

Liczba stron - 400 

Świat po wojnie bakteriologicznej, w którym nie ma ludzi między szesnastym a sześćdziesiątym rokiem życia. Młodzi, Starterzy, trafiają do zakładów dla nieletnich. Starzy, Enderzy, mogą sobie kupić wszystko, czego tylko zapragną. Dzięki firmie Prime Destinations i jej rewolucyjnemu chipowi - nawet drugą młodość w ciele obcego nastolatka. 

Główną bohaterką powieść "Starter" jest szesnastoletnia Callie Woodland, której rodzice zginęli podczas wojny bakteriologicznej ponad rok temu. Przez ten czas dziewczyna była zdana sama na siebie, a dodatkowo ma młodszego braciszka Tylera, o którego musi zadbać. Te trudne i ciężkie momenty dzieli ze swoim przyjacielem Michaelem. Młodym ludziom brakuje praktycznie wszystkiego, nie mają domu, rodziców, pieniędzy ani jedzenia a na dodatek przez cały czas są narażeni na aresztowanie przez policję prewencyjną. 

Wydawać by się mogło, że bank ciał czyli firma Prime Destinations jest jedyną szansą na zdobycie pieniędzy przez Starterów. Pracownicy owej instytucji zapewniają, że wypożyczenie swojego ciała jest  całkowicie bezpieczne i nie powoduje żadnych zmian w organizmie a dodatkowym plusem jest to, że Renter, czyli osoba, która wynajmuje ciało od nastolatka podpisuje umowę w której zobowiązuje się dbać o wypożyczone ciało. Z tego wynika, że właściwie jest to interes życia, prawda? Przechodzisz makeover czyli kompleksowe czyszczenie i upiększanie ciała, wypożyczasz swoją cielesną powłokę, dostajesz gwarancję, że nic złego się z nią nie stanie a po wszystkim dostajesz za to grubą kasę.. 

Jednak czy ktoś może przewidzieć co się stanie, gdy wszczepiony w Twoją głowę  naurochip ulegnie awarii a Ty ockniesz się w życiu Endera, który wypożyczył Twoje ciało?? To własnie zdarzyło się Callie.. 

Czyżby "Starter" był kolejną dystopijną książką opowiadającą o świecie za kilkadziesiąt lat? Faktycznie mamy tu do czynienia z dystopią, z podzielonym społeczeństwem (na Starterów i Enderów) a także z główną bohaterką, która musi walczyć sama przeciwko systemowi. Wszystko się zgadza, ale..  jednak jest jakieś 'ale'. 

Powieść Lissy Price nie jest schematyczną i wiejącą nudą książką, która jest potwierdzeniem, że "wszystko już było i nie ma nic nowego". Moim zdaniem ta powieść ma szanse na odnalezienie swojego miejsca na runku pośród najbardziej znanych serii takich jak choćby "Igrzyska Śmierci". Autorka w moim odczuciu pokazała, że jeśli się chce to można stworzyć coś własnego i oryginalnego bez powielania pomysłów innych autorów. Osobiście nie wydaje mi się, aby "Starter" był w jakiś sposób podobny do "IŚ". 

Ciekawy i niebanalny pomysł na fabułę to nie jedyne plus powieść Lissy Price. Autorka pisząc swoją powieść pomyślała o wszystkim. Czytelnik dostaje wszystko to czego oczekuje, czyli dobrze wykreowanych bohaterów, nietuzinkową wizję powojennego świata a także, co najważniejsze - bardzo dobrze napisaną książkę, która nudzi nas zbyt długimi opisami i monologami. Zarys świata przedstawionego w "Starterze" jest na tyle rozbudowany, aby osoba czytająca mogła z łatwością ogarnąć pewne fakty, ale bez jakiegoś zbędnego zapisywania na siłę stron. Mocną stroną powieść są krótkie i treściwe zdania, które mają dostarczyć czytelnikowi informacji o fabule. Widać, że Lissa Price postawiła na akcję a nie na opisy i za to ma u mnie wielki plus. 

Akcja powieści rozwija się spokojnie, harmonijnie i stopniowo. Po przez zastosowanie takiego zabiegu czytelnik ma wrażenie, że cały czas coś się dzieje na kartach książki, ale przy tym nie traci orientacji w fabule. 

Główna bohaterka to też dzieło dobrze dobranych przez autorkę cech. Callie jest intrygująca, opiekuńcza a także inteligentna, wykazuje się dużą dojrzałością. Ja osobiście może niezbyt zżyłam się z nią, ale to w cale nie ujmuje jej charakteru. Postaci Callie jest ewidentnie wykreowana tak, aby uchodziła za tą "dobrą stronę" , za przeciwieństwo Starego Człowieka, który jest założyciele banku ciał. Jak widać mamy tu do czynienia z przedstawieniem bohaterów na podstawie przeciwieństw i różnic. Są młodzi, starzy, dobrzy i źli. 

"Starter" to bez wątpienia wyśmienita i mega wciągająca powieść, która na długo zagości w Waszych głowach. Jest to historia niezwykle ciekawa i wzbudzająca zainteresowanie. Dajcie jej szansę. 


Za egz. "Starter" dziękuję Wydawnictwu Albatros. 




niedziela, 12 kwietnia 2015

Recenzja "Biorąc oddech"

"BIORĄC ODDECH" - Rebecca Donovan 



Wydawnictwo - Feeria Young

Rok wydania - 2015 

Liczba stron - 481 


Mimo swojej desperackiej ucieczki z Weslyn Emma wciąż walczy z demonami przeszłości, które nie pozwalają o sobie zapomnieć. Gdy odkrywa, że tylko ekstremalne doznania i alkohol pozwalają jej przetrwać ból, niewiele zaczyna dzielić ją od szaleństwa. Mimo wysiłków Sary i nowych przyjaciółek, Emma pogrąża się w chaosie. A kiedy wydaje się, że trudniej już być nie może, przeszłości znowu daje o sobie znać w najgorszy możliwy sposób. 
Ile jeszcze będzie musiała unieść? Czy wybierze miłość i nadzieję zamiast rozpaczy i mroku? 

Bardzo czekałam na tę ostatnią część serii "Oddechy" i cieszę się, że wydawnictwo tak szybko ją wydało, i nie trzeba było czekać nie wiadomo ile. Z jednej strony bardzo cieszyłam się gdy do mnie przyszła a z drugiej trochę obawiałam się jej przeczytania. Nie wiedziałam jak dalej potoczą się losy Emmy i drżałam na myśl o tym co mogło ją spotkać, jak autorka postanowiła zakończyć serię i jak zakończenie "Biorąc Oddech" wpłynie na mnie.. 

Od wydarzeń opisanych w  "Oddychając z trudem" minęło 2 lata. Emma uciekła z miejsca wypadku, zerwała kontakt z Evanem i wyjechała do Kalifornii. Dziewczyna uczy się na Uniwersytecie w Stanford, mieszka z nowymi koleżankami Peyton, Meg i Sereną - można by rzec, że jej życie powoli wraca na właściwe tory a bohaterka w końcu może odetchnąć. Niestety nic nie jest takie proste, jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Wbrew pozorom dziewczyna wciąż nie umie poradzić sobie z echami przeszłości i dawnym życiem. Z czasem zaczyna topić swoje smutki w alkoholu, upodabniając się do swojej matki.. Cała nadzieje w przyjaciołach Emmy, ale czy Sara, Evan i Cole będą w stanie jej pomóc? Tego dowiedzie się z lektury trzeciego tomu serii "Oddechy". 

W "Biorąc Oddech" możemy obserwować przemianę Emmy, która chcąc zasmakować studenckiego życia zaczyna być coraz częstszym bywalcem imprez. Dziewczyna nie stroni od alkoholu i tym samym zaczyna przypominać swoją matkę, kobietę od której uciekła. W życiu Emmy zaczynają pojawiać się chłopcy, lecz tylko jednemu udaje się pozostać na dłużej- uwaga na scenę wchodzi Cole ;-) Niestety nie będzie to typowe "love story". 

Bardzo podoba mi się fakt, że autorka zaczęła bardziej rozbudowywać fabułę. Pojawili się nowi bohaterowie, nowe miejsca i nowe - czasami przykre czasami nie, wydarzenia. Dodatkowym elementem, który pojawia się w trzecim tomie jest podzielna narracja. Raz o wydarzeniach opowiada nam Emmy a raz Evan. Myślę, że to dobry pomysł, dzięki któremu czytelnik ma jakby kompletny obraz sytuacji. 

Cieszę się, że mogłam przeczytać "Biorąc Oddech" i po raz kolejny spotkać się z bohaterami i przeżywać z nimi przygody. Książka bardzo mi się podobała a fabuła  wprost nie pozwoliła mi się od siebie oderwać. 

W tym ostatnim tomie widzimy jak bardzo życie bohaterów się zmieniło. Nie są to już nastolatki przeżywające swoje pierwsze problemy, ale dorośli ludzie, którzy  sporo przeżyli i kroczą przez życie z dużym bagażem doświadczenia. Emmy i jej przyjaciele są o wiele dojrzalsi i co za tym idzie poważniej traktują wiele rzeczy. Seria "Oddechy" od samego początku nie było zwykłą powieścią dla młodzieży, ale ostatni tom był chyba najbardziej wzruszający. Bohaterowie są naprawdę bardzo nietuzinkowi i poważni nawet jak na swój wiek. 

Z wielką przyjemnością i przejęciem czytałam ostatni tom serii zastanawiając się nad zakończeniem, które przyszło nagle i odebrało resztę tchu. 

Powieść ( jak i cała seria ) warta polecenia i przeczytania. To nie kolejne Young Adult o wesołych i zarozumiałych nastolatkach, ale dojrzała opowieść o życiu, miłości, przyjaźni oraz o ucieczce przed demonami przeszłości i strachu przed co przyniesie przyszłość. 


Za egz. książki dziękuję Wydawnictwu Feeria Yonug. 

poniedziałek, 30 marca 2015

Recenzja "Wyścig z czasem"

"WYŚCIG Z CZASEM" - Justin Go 



Wydawnictwo - MUZA SA

Rok wydania - 2015 

Liczba stron - 510 


Kancelaria notarialna z Londynu informuje Amerykanina Tristana Campbella, że być może jest spadkobiercą fortuny Ashleya Walsinghama, brytyjskiego weterana I wojny światowej i alpinisty. W 1924 przed wyprawą na Mount Everest Ashley zapisał wszystko swej ukochanej, Imogen Soames- Andersson. Ona jednak nigdy nie zgłosiła się po pieniądze. Tristan ma niespełna dwa miesiące , by dowieść, że jest spokrewniony z Imogen i odziedziczyć spadek. Z tym zadaniem wyrusza w podróż po Europie tropem Ashleya i chce kawałek po kawałku odtworzyć historię jego życia - historię namiętnych schadzek tuż przed wyjazdem na front, dramatycznych doświadczeń wojennych, nieszczęśliwej miłości, tragicznie zakończonej wyprawy w Himalaje. 

Piękna, przykuwając wzrok okładka i równie piękna historia. Opowieść o miłości, którą przerwała wojna, o marzeniach oraz o poszukiwaniu swojego miejsca w świecie. Książka zaliczana do literatury pięknej. 

Akcja powieści rozgrywa się w dwóch płaszczyznach czasowych. 
W roku 1916 Ashley Walsingham - młody żołnierz i początkujący alpinista na jednym z wykładów poznaje Imogen Soames - Andersson. Rodzące się pomiędzy nimi uczucie nie ma szans się rozwinąć, ponieważ Ashley wyjeżdża na front. Kilka lat później tuż przed tragiczną śmiercią w górach, bohater przepisuje cały swój majątek Imogen. Kobieta jednak nigdy nie zgłasza się po pieniądze. 
W czasach XXI wieku żyje Tristan, młody Amerykanin żądny przygód. Chłopak dowiaduje się, że być może jest spadkobiercą ogromnej fortuny Ashley'a. Zanim jednak dostanie pieniądze musi udowodnić, że jest spokrewniony z Imogen. Pełen ciekawości przyjeżdża do Londynu i stamtąd rozpoczyna swoje prywatne śledztwo, odwiedzając kolejno miejsca w Europie związane z zakochanymi - Imogen i Ashleyem. 

Zdecydowałam się sięgnąć po książkę "Wyścig z czasem", ponieważ bardzo przekonał mnie  jej opis. Zapowiadała się fajna powieść obyczajowa z wojną w tle. Ja osobiście uwielbiam historię jako przedmiot nauczany w szkole i bardzo chętnie sięgam po książki historyczne a także takie, których akcja dzieje się w konkretnym momencie historii. W przypadku książki Justina Go fabuła krąży wokół lat I wojny światowej oraz teraźniejszości. 

"Wyścig z czasem" to debiut Justina Go. Pomimo małego bagażu doświadczenia w pisaniu autorowi udało się stworzyć bardzo ciepłą i przepełnioną emocjami książkę. W tej powieści czytelnik odnajduje elementy literatury obyczajowej a także pierwiastek kryminału w dość niecodziennym opakowaniu. Powieść na długie wieczory, aby poznać wraz z Tristanem historię dwojga kochanków sprzed wieku. Autor napisał dobrą książkę, z dobrze wykreowanymi bohaterami, pewną zagadką do rozwiązania a dodatkowo ubrał to wszystko w piękne słowa, którą czyta się naprawdę bardzo przyjemnie. 

Autor przygotował dla czytelników niezwykle intrygująca zagadkę i wiele pytań z nią związanych. Po pewnym czasie, czytając "Wyścig z Czasem" przestaje być ważna kwestia tego czy Tristan odziedziczy fortunę Ashleya czy nie, czytelnik po prostu wciąga się w historię młodych ludzi, których miłość przerwała wojna. 

Powieść jak najbardziej polecam, gdyż jest to niezwykła opowieści miłości w czasach wojny, przygód w górskim klimacie oraz  o poszukiwaniu siebie samego i swojego miejsca. 


Za egz. książki dziękuję Wydawnictwu MUZA SA 


poniedziałek, 23 marca 2015

Recenzja :"Clariel"

"CLARIEL" - Garth Nix 

PREMIERA 26.03.2015 


Wydawnictwo - Literackie 

Rok wydania - 2015 

Liczba stron - 481 

Prequel kultowej trylogii fantasy o Starym Królestwie. 

Clariel najbardziej na świecie lubi przebywać pośród dziczy lasu. Marzy jej się, by pewnego dnia zostać jednym z Pograniczników i spędzić życie jako łowca i strażnik. Wszystko zmienia się gdy jej matka zostaje przyjęta do Gildii Jubilerów w mieście Belisaere, a Clariel musi dołączyć do Akademii, gdzie ma się nauczyć wszystkiego co niezbędne w życiu arystokratycznych elit.

Akcja powieści toczy się 600 lat przed narodzinami Sabriel, bohaterki pierwszego tomu trylogii o Starym Królestwie. 

Po przeczytaniu trylogii autorstwa Gartha Nixa, na którą składają się Sabriel, Lirael oraz Abhorsen wiedziałam, że autor ma duży talent do kreowania magicznego świata i wielkich przygód. To zrozumiałe, że bardzo chciałam przeczytać prequel całej trylogii, którego fabuła toczy się 600 lat przed narodzinami głównej bohaterki pierwszego tomu - Sabriel. 

Tym razem główną bohaterką jest Clariel - młoda dziewczyna, należąca do wpływowej rodziny-  jest zarazem krewną Króla i dziedziczką potężnego nekromanty Abhorsena. Dziewczyna lubi przebywać w Wielkim Lesie nieopodal rodzinnego miasta - Estwael i oddawać się swoim hobby m.in. polowaniom. Całe jej życie zmienia się wraz z przeprowadzką z rodzicami do stolicy Starego Królestwa - Belisaere. Tutaj Clariel musi zapomnieć o wolności i życiu w Lesie, jej rodzice mają co do niej inne plany. Chcą aby dziewczyna uczyła się w Akademii i odbyła niezbędną edukację, która pomoże jej w odnalezieniu się wśród elit. Jednak to nie wszystko.. los ma dla niej w zanadrzu wiele przygód.

Kolejna powieść Nixa, która totalnie mnie zauroczyła. Ten autor naprawdę potrafi niesamowicie pisać, jestem oczarowana każdą jego książką. Garth Nix stopniowo buduje akacje i całe napięcie w powieści, co niektórym może wydawać się minusem bo nie otrzymują tego czego się spodziewają już po pierwszych stronach. Mi jednak to w ogóle nie przeszkadzało. Wręcz przeciwnie  było mi bardzo miło, że mogłam dokładnie poznać bohaterkę, jej relacje z rodzicami i rówieśnikami z Akademii. 

Clariel to bohaterka, która podoba mi się prawie tak samo jak Lirael. Clariel jest charyzmatyczną postacią, to dziewczyna która wie czego chce i do tego dąży. Bardzo podoba mi się jej upór i determinacja w dążeniu do celu, a także  taki nieco buntowniczy charakter. Nie bez powodu wspominam o jej buntowniczym charakterze, ponieważ w książce dowiadujemy się, że bohaterka jest berserkim. Krótko mówiąc ma poważne problemy z opanowaniem gniewu i napadów furii. 

Cała historia jest naprawdę bardzo wciągająca i pełna intryg oraz zawirowań, ale niektóre wątki podjęte przez autora nie zostały dalej pociągnięte i zeszły na dalszy plan. Przykładem może być sytuacja kiedy autor dość dokładnie opisuje pierwszy dzień Clariel w Akademii a potem porzuca te wątek i cała nauka bohaterki jakby przestaje mieć znaczenie. Jednak w moim odczuciu cała powieść niezbyt na tym traci, ponieważ nadal fajnie, szybko i z wielkim zainteresowaniem ją czytałam. 

Powieść pomimo małych niedociągnięć spełnia swój cel. Garth Nix po raz kolejny pokazał, że potrafi tworzyć wciągające i pełne intryg książki, które będą bawić czytelników przez długie lata. 

PREMIERA Clariel odbędzie się 26 MARCA. NIE PRZEGAP!



Za przedpremierowy egz. książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu. 

czwartek, 19 marca 2015

Recenzja :"Jak się uczyć?"

"JAK SIĘ UCZYĆ?" - Benedict Carey 



Wydawnictwo : Literackie 

Rok wydania : 2015 

Liczba stron : 340 

Od małego wmawia się nam, że skuteczna nauka to przede wszystkim żelazna dyscyplina, odpowiednie miejsce do wkuwania, cisza i wyrobione nauki. Podobno tylko w takich warunkach jesteśmy w stanie przygotować się do egzaminu, opracować prezentację na zebranie w pracy czy do perfekcji opanować grę na instrumencie. 
A jeśli wszystko, co do tej pory słyszeliśmy na temat metod uczenia się, to bzdury? Jeśli istnieją sposoby na skuteczną naukę i zapamiętywanie, które wymagają od nas mniejszych poświęceń? 

Książka Carey'a to poradnik o tym jak  lepiej, szybciej i efektywniej  się uczyć. Jest to pierwsza tego typu książka jaką przeczytałam i sama nie wiem do końca czego się spodziewałam więc tym bardziej nie wiem czy moje oczekiwania zostały spełnione. 

Benedict Carey jako dziennikarz zebrał w jedną książkę wiele badań naukowych i eksperymentów dotyczący wyjaśnienia tego jak działa nasz mózg i jakie uczenie się daje najlepsze efekty. Fakt, że nasz mózg jest najbardziej skomplikowanym miejscem w ludzkim ciele nie jest dla nikogo nowością już od dawna. To własnie w głowie zachodzą nieodwracalne zmiany i wiele procesów związanych z uczeniem się, zapamiętywaniem, intuicją i kojarzeniem faktów. Carey w swojej książce przedstawia nam wiele mitów dotyczących uczenia się np. wyjaśnia, że kucie definicji na pamięć nie zawsze jest dobrym pomysłem. 

W książce "Jak się uczyć?" możemy znaleźć odpowiedzi na wiele pytań, które być może nurtują nas od dawna. Myślę, że wielu z nas nie raz zastanawiało się dlaczego w szkole jedni dostają zawsze 5 a innym idzie jak po grudzie. Wiadomo, odpowiedź sama się nasuwa, po prostu niektórzy się uczą, poświęcają dużo czasu na naukę a inny nie. Jednak po przeczytaniu tego poradnika wiemy już, że to nie do końca prawda i tak naprawdę każdy z nas może otrzymywać dobre stopnie. Wystarczy tylko w pełni zrozumieć i poznać własny mózg oraz przestań wierzyć mitom. 

Autor w dosyć fajny i komunikatywny sposób przekazuje informacje dotyczące pracy naszego mózgu oraz procesu zapamiętywania. Co prawda autor bardzo często powołuje się na odkrycia naukowe przy wyjaśnianiu przebiegu uczenia się, ale jest to podane w przejrzysty sposób. Dzięki temu książkę czyta się przyjemnie i szybko. 


Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu. 




wtorek, 17 marca 2015

Recenzja :" Horyzont Zdarzeń"

"PARABELLUM. HORYZONT ZDARZEŃ" - Remigiusz Mróz 



Wydawnictwo : Instytut Wydawniczy ERICA 

Rok wydania : 2014 

Liczba stron :312 

Październik 1939. Po zdemaskowaniu przez Christiana Leitnera, Staszek i Maria zbiegają z Rawicza, pozostawiając w ratuszu nieprzytomnego Niemca. Postanawiają kontynuować swoją ucieczkę na zachód, pomimo tego, że ich fałszywa tożsamość została spalona. Bez grosza przy duszy mają do pokonania ponad tysiąc kilometrów. 
Tymczasem Leitner rusza w pogoń - nie chodzi tylko o ujęcie przestępców, ale także o jego honor.  
Po nieudanej próbie odbicia Obelta, kapitan trafia do obozu jenieckiego, zaś jego podkomendni z Bronkiem na czele starają się przebić na Kresy, do Baranowicz.. 

Po skończeniu pierwszej cześć Parabellum naprawdę bardzo nie mogła doczekać się drugiego tomu. Byłam mocno zainteresowana co autor przygotował dla czytelników w kolejnej części a także jak potoczą się losy naszych bohaterów: Marii, Staszka, Bronka i jego kompanów oraz Leitnera. 

Akcja powieści rozpoczyna się w tym samym miejscu w którym zakończyła się pierwsza część, trwa od października do połowy listopada 1939 roku. Tak jak przedstawia nam opis na okładce Marii i Staszkowi udaje się zbiec z Rawicza i kontynuować ucieczkę na zachód Europy. Bronisław Zaniewski i jego koledzy będą musieli zmierzyć się z przeciwnościami losu a także Armią Czerwoną. Christian Leitner próbuje podążać śladami Marii i Staszka, którzy zafundowali mu niemałą plamę na honorze, a do tego wplątuje się w sprawę człowieka, który jest poszukiwany przez prawie każdego Niemca. 

"Horyzont Zdarzeń" podobnie jak poprzednia część Parabellum opowiada o trudny czasach dla ludzi, a przede wszystkim dla Polaków i Żydów, o II Wojnie Światowej. Nam żyjącym w wolnym i bezpiecznym kraju ciężko wyobrazić sobie wojnę i jej konsekwencje. Remigiusz Mróz w swoim cyklu Parabellum ukazuje nam realia tamtych czasów, gdzie po ataku Niemiec, Polska zamiast pomocy ze strony Francji i Wielkiej Brytanii otrzymała jeszcze większy cios w postaci ataku ze strony ZSRR. Szczególnie w pierwszej część bardzo widoczna była nadzieja naszych rodaków, którą pokładali w sojuszniczych państwach. W "Horyzoncie Zdarzeń" już nikt nie ma nadziei, że ktokolwiek będzie umierać za wolność Polski. 

'Horyzont Zdarzeń" w moim odczuciu jest bardziej brutalny niż "Prędkość Ucieczki". Autor w taki sposób prowadzi losy bohaterów, że czytelnik ma okazję zarówno do śmiechu jak i płaczu, choć częściej do tego drugiego. Czytając książkę Remigiusza Mroza nie można odmówić jej autentyczności. Pomimo, że mamy tu fikcyjnych bohaterów to całość można odbierać jako prawdziwe świadectwo czasów II Wojny Światowej. Widać, że autor bardzo długo przygotowywał się do pisania tego cyklu, ponieważ podczas czytania  wyraźnie można odczuć klimat akcji.  


Autor w "Horyzoncie Zdarzeń" bardzo dokładnie nakreślił sylwetki Niemców i Rosjan, którzy atakowali ziemie Polski. Myślę, że to które z wrogich  dla nas wojsk wyrządziło większą krzywdę jest sprawą dyskusyjną. Remigiusz Mróz bardzo wyraźnie rozstrzyga ten problem w swojej książce. Znalazłam pewien fragment, który pozwolę sobie przytoczyć: "(..) usłyszeli, że Wehrmacht to cywilizowane wojsko, przestrzegające elementarnych praw wojennych, natomiast Armia Czerwona przypomina zbieraninę kryminalistów, którzy nie znają umiaru w zadawaniu cierpienia" 
(Parabellum, Horyznot Zdarzeń, R.Mróz, wyd. IW Erica, str 140 )

Do takich samym wniosków można dojść po przeczytaniu fragmentów opisujących obozy Hitlerowskie i Rosyjskie. 

Myślę, że Horyzont Zdarzeń jak i cały cykl Parabellum to naprawdę warta polecenia powieść, która pomaga w zrozumieniu czasów II Wojny Światowej. Poprzez losy fikcyjnych bohaterów autorowi udaje się zabrać czytelnika w podróż do jednej z   najkrwawszych wojen. 

Za książkę dziękuję Instytutowi Wydawniczemu ERICA