czwartek, 4 czerwca 2015

Recenzja "Listy Niezapomniane"

"LISTY NIEZAPOMNIANE" - pod redakcją SHAUNA USHERA 



Wydawca : Wydawnictwo Sine Qua Non 

Rok wydania : 2015 

Liczba stron : 415

Zbiór ponad stu wyjątkowych, najciekawszych i najważniejszych listów w historii ludzkości. "Listy Niezapomniane" to poruszające świadectwo umierającej sztuki korespondencji, w której przez wieki odbijały się całe piękno, finezja, smutek i radość naszej cywilizacji. 

Jak już zdążyliście się zorientować dzisiejsza recenzja będzie dotyczyła niezwykłej książki. "Listy Niezapomniane" to książka składająca się z listów sławnych osób. W tej pozycji nie możemy oceniać fabuły czy bohaterów. Ta książka to całe wieki odbite na papierze. Całość zebrał i opracował w jednej książce - Shaun Usher. 

Wyobraźcie sobie, że przenoszę Was do roku 1942, kiedy to Patrick Hitler pisze list do prezydenta Franklina D. Roosevelta z prośbą o zgodę na zaciągnięcie się do armii Stanów Zjednoczonych. Możecie sięgnąć dalej.. na przykład przeczytać list napisany przez Leonarda da Vinci do Ludwika Sforzy, który datuje się na rok 1483. Dzięki "Listom Niezapomnianym" zaznajomicie się również z listem 14-letniego Fidela Castro do Roosevelta z prośbą o przesłanie dziesięciu dolarów. To wszystko może brzmi nie prawdopodobnie, ale jest możliwe. 

Cała książka zawiera liczne skany prawdziwych rękopisów a także tłumaczenia i dodatkowe informacje na temat okoliczności napisania danej notki. To naprawdę wprost niesamowite móc poznać charakter pisma aż tylu sławnych osób. Tam gdzie nie udało się załączyć skanu listu, autor zamieścił niepowtarzalne fotografie, które również są świetnym elementem książki. Całość przedstawia się doprawdy niewiarygodnie dobrze. Posiadanie takiej książki na półce to według mnie bardzo dobry pomysł. 

"Listy Niezapomniane" to książka, którą można czytać na wiele sposobów. Możemy ją otworzyć i przestudiować od deski do deski w jedno popołudnie lub czytać kilka listów od czasu do czasu, rozkoszować się korespondencją. 

Taka książka w dzisiejszych czasów może nie tylko umilić nam czas, ale także pozwala na zastanowienie się. Kiedyś, przed dobą cyfryzacji i rozwojem internetu pisało się listy, które miały swój niepowtarzalny charakter. Dziś sztuka pisania tradycyjnych listów prawie zanika, w sumie to nic dziwnego skoro możemy korzystać z e-maili i telefonów. Czasami jednak warto się nad zastanowić czy  nie brakuje nam tego dreszczyku  otwierania pachnących papierem listów i oczekiwania  na nie? 

"Listy Niezapomniane" to książka, która wzrusza i bawi. Dzięki niej spędziłam bardzo miło czas, mogąc raz śmiać się a raz płakać. W tych listach opisane zostały całe historie ludzi, którzy dziś są znani na całym świecie. To było niesamowite doświadczenie. 


Za piękny egzemplarz "Listów..." dziękuję Wydawnictwu Sine Qua Non. 

wtorek, 2 czerwca 2015

Recenzja "Wschodzący księżyc"

"WSCHODZĄCY KSIĘŻYC" - Keri Arthur 



Wydawca  : Instytut Wydawniczy Erica 

Rok wydania : 2011 

Liczba stron : 438 

Riley Janson, na co dzień zatrudniona w biurze Departamentu Innych Ras w Melbourne, skrywa niezwykłą tajemnicę. Jest rzadko spotykanym połączeniem wilkołaka i wampira, ale jej wilcza natura dominuje. Nie chce być Strażnikiem, jak jej brat bliźniak, Rhoan, który musi zabijać, aby ochraniać ludzi. Jednak nie zawsze okoliczności sprzyjają naszym planom, czasem życie decyduje za nas.. Zbliża się pełnia, która wilczą część Riley bierze w posiadanie i doprowadza do burzy zmysłów. Gdy Rhoan znika w trakcie misji, a tajemniczy, nagi i niezmiernie popciągający wampir staje na progu jej mieszkania, Riley wie, że zbliżają się kłopoty. 

Do przeczytania tej książki zachęcił mnie opis, który znajduje się na okładce. Od razu muszę zaznaczyć, że nie oczekiwałam od niej fajerwerków, ale po prostu dobrej powieści. Trudno mi powiedzieć czy moje oczekiwania zostały spełniony. Z jednej strony mamy tutaj fajnie wykreowany świat i bohaterów, którzy są charyzmatyczni. Z drugiej zaś bardzo dawał mi się we znaki obecny na prawie każdej stronie seks. To było czasami już męczące, oczywiście rozumiem, że autorka chciała podkreślić silne pożądania wilkołaków, po części to był element przedstawionego świata, ale według mnie było go zdecydowanie za dużo. 

Riley wbrew pozorom i schematom powieści w typie romans paranormalny nie jest nastolatką. Właściwie jest dorosłą kobietą, wilkołakiem z domieszką cech wampirzych. Bohaterka jest pewna siebie, wie czego oczekuje od życia i wie jak to zdobyć. Autorka bardzo skrupulatnie przedstawia nam jej cechy a dzięki wielu sytuacjom z łatwością możemy poznać Riley. Pracuje ona w Departamencie Innych Ras na stanowisku biurowym, nudnym co prawda, ale jej to wystarcza. Mieszka wraz z bratem bliźniakiem, który często wyrusza na tajemnicze misje gdyż jest Strażnikiem. Na co dzień ma dwóch stały partnerów seksualnych czyli romantycznego i delikatnego Misha oraz brutalnego i porywczego Talona. Lecz gdy zbliża się pełnia książęca Riley nie stroni od przygodnego seksu z nieznajomymi. 

Jednak, żeby nie było, że książka Kerii Arthur ma same minusy to powiem słów kilka o w miare dobrych aspektach tej powieści. Myślę, że głowną sprawą która zasługuje na pochwałę jest wpleciona intryga, w którą zamieszany jest przystojny wampir Quinn O'Connor. Riley przez przypadek dostaje się w sam środek śledztwa, które prowadzi wprost do firmy, która prowadzi niekoniecznie legalne interesy. Konkretnie mówiąc chodzi o nielegalne badania nad klonowaniem DNA innych ras. Brzmi to dość interesująco. 

Plusem dla autorki jest również to, że starała się wykreować swój, całkiem inny świat. Nie zauważyłam zbyt dużego porównania do innych powieści z tego gatunku. Wampiry i wilkołaki z Melbourne są inne niż te schematyczne. Cieszę się, że pomimo tych ociekających seksem stron autorce udało się wcisnąć też coś nowego i lekkiego. 

Muszę przyznać, że "Wschodzący Księżyc" to powieść, która nie jest książką najwyższych lotów, ale szybko się ją czyta. Owa książka otwiera cykl powieść nazwany "Zewem Nocy". Jeśli ktoś lubi takie klimaty może mu się spodobać. Mi niestety niezbyt przypadła do gustu i raczej nie będę kontynuować tej serii. 


Za egz. książki dziękuję Instytutowi Wydawniczemu Erica. 

niedziela, 31 maja 2015

Podsumowanie maja

PODSUMOWANIE MAJA
I
STOSIK 


Co przeczytałam w maju? 
  • "Magisterium 1 Próba Żelaza" 
  • "Endgame - Wezwanie "
  • "Kiedy Cię poznałam" 
  • "Love, Rosie"
  • "Operacja Paperclip"
  • "Wschodzący Księżyc" 
  • "Dziewczyna Ognia i Cierni" 
  • "Ród. Wiedźmy z Savannah"

W tym miesiącu jestem zadowolona ze swojego wyniku czytelniczego. Myślę, że maj wypadł trochę lepiej niż kwiecień. Pomimo pracy i nauki, (wiadomo szkoła itp.) udało mi się przeczytać łącznie 3218 stron. WOW, wielkie wow :) Nie spodziewałam się, że w tym miesiącu przeczytam aż tyle. Jestem bardzo zadowolona. 
W tym miesiącu poszerzyłam swoją współprace recenzencką od wydawnictwo Sine Qua Non. Udało mi się też zorganizować pierwszy konkurs na blogu. Nagrodą był egz. "Próby Żelaza" ufundowany przez Wydawnictwo Albatros. 




Wszystkie widoczne na zdjęciu  książki to ezg. od wydawnictw do recenzji. 
  • "Skald. Karmiciel Kruków" - Łukasz Malinowski. To egz. od Wydawnictwa Erica, którego zresztą nie zamawiałam, więc to była taka niespodzianka. Jeszcze się za niego nie zabrałam. Mam nadzieję, że nie będzie tak źle, choć książka raczej nie w moich klimatach. 
  • "Wschodzący Księżyc" - Keri Arthur. Również egz. od Wydawnictwa Erica. Przeczytany ( recenzja pojawi się niedługo).
  • "Kiedy Cię poznałam" - Cecelia Ahern. Książka od Wydawnictwa Akurat za pośrednictwem B&C. Tej książki też się nie spodziewałam, przyszła do mnie wraz z "Love, Rosie". Przeczytałam ją i nawet mi się podobała, recenzja tu. 
  • "Love, Rosie" - Cecelia Ahern. Książka już zamawiana od B&C. Naprawdę bardzo cieszę się z teg pozycji i z tego że mogłam ją przeczytać. Bardzo mi się podobała. ( recenzja ) 
  • "Endgame. Wezwanie" - James Frey. Książka od Wydawnictwa Sine Qua Non. Recenzja tu.
  • "Operacja Paperclip" - Annie Jacobsen. Książka od Wydawnictwa Akurat, za pośrednictwem B&C. Taki majowy grubasek, z którego bardzo się cieszę ( recenzja ). 
  • "Próba Żelaza" - Cassandra Clare & Holly Black. Książka od Wydawnictwa Albatros. Fajna powieść dla młodszych czytelników, z którą organizowałam konkurs ( recenzja ) 
  • "Dlaczego Oczy Kota Świecą W Nocy?" - Dorota Sumińska. Książeczka dla dzieci od Wydawnictwa Literackiego. Nie ma jej na zdjęciu, gdyż pożyczyłam ją ( recenzja ) 

Ze stosiku majowego jestem zadowolona. Znalazły się tu książki, które chciałam przeczytać. Dajcie znać co Wy czytaliście w tym miesiącu?? 



wtorek, 26 maja 2015

Recenzja :"Operacja Paperclip"

"OPERACJA PAPERCLIP" - Annie Jacobsen 



Wydawca : Wydawnictwo Akurat 

Rok wydania - 2015 

Liczba stron - 589 

Sensacyjna historia tajnej operacji amerykańskich służb specjalnych, dzięki której w końcowym okresie II wojny światowej oraz bezpośrednio po niej do USA trafiły setki nazistowskich uczonych. Wielu z nich było zbrodniarzami wojennymi, sądzonymi i skazanymi m.in. podczas procesów norymberskich. Znajdowali się wśród nich zarówno matematyce, fizycy i chemicy pracujący nad nowymi rodzajami broni, jak i lekarze dokonujący zbrodniczych eksperymentów na więźniach obozów koncentracyjnych i jeńcach wojennych. Najbardziej przydatni naukowcy byli ściągani do Ameryki wraz z rodzinami, otrzymywali nowe tożsamości, a ich przeszłość puszczano w niepamięć - pod warunkiem, że równie chętnie jak dla nazistów, będą pracowali dla nowej ojczyzny. Autorka ujawnia mnóstwo tajnych do tej pory materiałów źródłowych, przedstawiając fascynującą prawdziwą historię rodem jak z najlepszego filmu sensacyjnego. 

Historię uważam za swoje hobby a znajomość przeszłości jest dla mnie bardzo ważna, choćby po to aby móc lepiej zrozumieć teraźniejszość. Z tego względu wprost nie mogłam odmówić sobie książki Annie Jacobsen, która w jednej pozycji zebrała historię dwudziestu jeden niemieckich uczonych. Wybitni matematycy, fizycy i lekarze przez lata pracowali dla III Rzeszy, współpracując z Hitlerem. Po zakończeniu II wojny światowej wielu z nich dostało od Stanów Zjednoczonych drugą szansę. Mogli zostać wtrąceni do więzień na całe lata lub przyjąć propozycję pracy dla USA. 

Książka Annie Jacobsen to można by rzec prawdziwe kompendium wiedzy historycznej z okresu powojennego. Autorka pod lupę wzięła słynną ( lub nie ) tajną operację amerykańskiego wywiadu - Operację Paperclip lub inaczej "spinacz". Działania te miały na celu przerzucenie i zwerbowanie najwybitniejszych naukowców III Rzeszy. Amerykanie chcieli zdążyć ze swoją operacją przed Rosjanami. Chyba nikogo to nie dziwi. Ci ludzie byli dla USA niezwykle przydatni, byli fachowcami w dziedzinie medycyny, broni rakietowej czy chemicznej. Gdyby osoby takie jak Wernher von Braun czy Hans von Ohain i wielu innych dostało się w ręce Związku Radzieckiego byłoby to  wielką stratą dla Stanów Zjednoczonych. 

Autorka  "Operacja Paperclip" w swojej książce wykorzystała i ujawniła wiele nieznanych do tej pory faktów. Myślę, że przy pisaniu tej powieści a także przy zbieraniu informacji dużą rolę odegrał zawód Annie Jacobsen. Autorka jest dziennikarką zajmują się głownie faktami o broni i bezpieczeństwie narodowym. Największym dowodem na zaangażowanie autorki w pisanie tej pozycji jest obszerna bibliografia umieszczona na końcu książki. 

W książce "Operacja Paperclip" możemy znaleźć wiele fascynujących ale równocześnie przerażających historii o losach nazistowskich uczonych. Autorka koncentruje się również na tym, że Ci ludzie, skazani przez sądy podczas procesów znacznie przyczynili się do rozwoju nauki i techniki w Stanach Zjednoczonych. Ci sami ludzie w Europie byli oskarżani o zbrodnie przeciw ludzkości i zbrodnie wojenne a za oceanem stali się symbolem nauki. Dziś z osiągnięć tych ludzi korzystają innymi, wzorując się na ich badaniach a ich wynalazki zrewolucjonizowały świat nauki. 

Annie Jacobsen w swojej książce przytacza całe cycaty z  listów lub rozmów a także bardzo precyzyjnie opisuje historię przerzucania poszczególnych uczonych do USA. Dzięki temu ta powieść może naprawdę nauczyć nas wielu faktów oraz poszerzyć nasze horyzonty. Fakt, iż czasami poprzez to, że autorka użyła wielu dat i nazwisk czytelnik łatwo może się pogubić. 
W "Operacja Paperclip" możemy przeczytać o losach tylko dwudziestu jeden niemieckich naukowców, ale pamiętajmy, że owa tajna operacja obejmowała tysiące osób. 

Osobiście bardzo cieszę się, że mogłam przeczytać tą książkę. Dzięki niej dowiedziałam się o wielu ciekawych dla mnie faktach. Mam nadzieję, że innym fanom historii też przypadnie do gustu i będą mogli spędzić z nią czas. 


Za egz. książki dziękuję Wydawnictwo Akurat.  


niedziela, 24 maja 2015

Recenzja :"Kiedy Cię poznałam"

"KIEDY CIĘ POZNAŁAM" - Cecelia Ahern 



Wydawca : Wydawnictwo Akurat 

Rok wydania - 2015 

Liczba stron - 413 


Jasmine kocha swoją pracę i dotkniętą zespołem Downa siostrę. Zmuszona do odejścia z firmy, stwierdza, że miłość do siostry to za mało, by nadać sens jej życiu. Rozpaczliwie próbuje znleźć coś, co wypełniłoby bolesną pustkę. W bezsenne noce podgląda saśiada z przeciwka - Matta Marshalla, znanego didżeja radiowego. Jasmine szczerze nienawidzi go za to, że podczas jednej z audycji nie zareagował na złośliwe komentarze dotyczące osób z zespołem Downa. Matt zawieszony za wybryki na antenie pije, awanturuje się, jest utrapieniem dla okolicy. Zbieg okoliczności sprawia, że Jasmine coraz lepiej go poznaje i zaczyna po trosze uczestniczyć w jego życiu. Każde z nich zmaga się z innymi przeciwnościami, każde musi pokonać inne problemy, ale ku swojemu zaskoczeniu odkrywają, że mogą być dla siebie wsparciem i że niechęć od przyjaźni dzieli niekiedy tylko jeden krok. 

Po jakże cudownym i urzekającym "Love, Rosie" czym prędzej zapragnęłam przeczytać inną książkę Ceceli Ahern. Już na początku wiedziałam, że "Kiedy Cię poznałam" będzie miała trochę inny klimat niż "Love, Rosie". Jednakże, że ja się nigdy nie poddaje postanowiłam zaznajomić się z tą pozycją, bo choć to obyczajówka to może jednak przypadnie mi do gustu? 

Trzydziestokilkuletnia Jasmine właśnie została zmuszona przez współzałożyciela swojej firmy do odbycia rocznego urlopu ogrodniczego. Wydaje mi się, że wiele osób nawet ucieszyłoby się z takiej możliwości. Wyobraźcie sobie, że dostajecie 12 miesięcy płatnego urlopu.. ja bym powiedziała, że żyć i nie umierać. Niestety nasza bohaterka jest odmiennego zdania. Dla Jasmine praca to prawie całe życie, prawie bo druga połowa jej żywota to opieka nad niepełnosprawną siostrą Heather. Jasmine, gdy już znudziły jej się spotkania z koleżankami i rodziną, postanawia odstresować się trochę na ogrodzie. Tak, własnie! A kiedy już tak spędza czas przed domem zaczyna coraz bardziej dostrzegać sąsiada z naprzeciwka - Matta Marshalla. Matt jest popularnym prezenterem radiowym, dość ekscentrycznym. 

"Kiedy Cię poznałam" to książka, której fabuła toczy się powoli, zgodnie z porami roku. Natura odgrywa w tej pozycji nie małą rolę, gdyż poniekąd odzwierciedla stan emocjonalny Jasmine. 
Autorka po raz kolejny zastosowała niebanalną formę narracji. W książce główna bohaterka opisuje wszystko ze swojej perspektywy i zwraca się bezpośrednio do Matta. Z tego względu czytelnik jak gdyby wchodzi w skórę niesfornego sąsiada naszej bohaterki. 

Zachowanie Jasmine bywa czasami irytujące dla czytelnika, albo to ja tak to odbieram. Między mną a bohaterką powieści Ceceli Ahern jest spora różnica wieku, ale nie tylko to nas różni. Każda z nas jest inna. Jasmine to typowy typ pracusia, który nie wyobraża sobie życia bez pracy. Ja natomiast jestem osobą dość leniwą i korzystam z każdej nadarzając się okazji, aby nic nie robić. Denerwowało mnie w zachowaniu bohaterki to, że często użalała się nad sobą. Na szczęście  żale Jasmine nie trwały aż tak długo, by zanudzić czytelnika.

Prawdziwą bombą emocjonalną w tej powieści jest siostra Jasmine czyli chora na zespól Downa - Heather. Bardzo porusza mnie relacja między obiema siostrami i to jak bardzo się wspierają. Wydawać by się mogło, że Heather koniecznie potrzebuje pomocy siostry, ale tak naprawdę ona sama świetnie sobie radzi. W odróżnieniu do swojej siostry umie żyć własnym życiem. Heather to taka przesympatyczna postać i taka prawdziwa perełka w powieści Ahern. Autorka w bardzo fajny sposób ujęła problem osób z zespołem Downa i też tego jak inni ludzie postrzegają osoby chore. 

Tak naprawdę autorka dała Jasmine drugą szansę, szansę na poukładanie swojego życia na nowo. Ta praca w ogrodzie to jakby metafora życia bohaterki. Na wiosnę wszystko budzi się do życia wśród przyrody i życie Jasmine także otwiera się na nowe doświadczenia. W książce "Kiedy Cię poznałam" wszystko idzie ze sobą w parze, przyroda i uczucia postaci. 

Podsumowując "Kiedy Cię poznałam" to przeurocza powieść w sam raz na jedno czy dwa zaczytania. To książka, która być może zmotywuje niektórych do działania lub zmian w swoim życiu. Pamiętajcie, że praca to nie wszystko i należy mieć jakaś alternatywę. 


Za egz. książki dziękuję Wydawnictwu Akurat. 


środa, 20 maja 2015

Recenzja :"Endgame. Wezwanie"

"ENDGAME. WEZWANIE " - James Frey & Nils Johhson - Shelton 



Wydawca - Sine Qua Non
 
Rok wydania - 2014 

Liczba stron - 496



W Ziemię uderza seria meteorytów. Tylko garstka jest świadoma tego, co to oznacza...


W ich żyłach płynie krew starożytnych cywilizacji. W ich umysłach odzywa się głośne wezwanie. W ich rękach znajduje się los świata. Nie mają nadprzyrodzonych zdolności. Nie potrafią latać, nie posługują się magią. Od dziecka szkolono ich, by stali się zabójcami idealnymi. 

Mimo, że od polskiej premiery "Endgame" minęło już sporo czasu a o samej książce napisano już wiele opinii postanowiłam jednak, iż muszę sama zmierzyć się z tą pozycją. W końcu po co bazować na opiniach innych kiedy można mieć własne zdanie? 

"Endgame. Wezwanie" to nie tylko książka, ale również multimedialna gra, w której na zwycięzcę czeka poważna nagroda ( prawdziwe złoto). Któż by się nie skusił, prawda? Niestety cała ta zagadka jest niezwykle trudna i owe zadania ciężkie do wykonania. Cała książka wyposażona jest w różnego rodzaju zdjęcia, przypisy, znaki czy dziwne kody, które mają pomóc w rozwiązaniu zagadki. 
W mojej recenzji skupię się raczej na stronie literackiej "Endgame", gdyż do konkursów i gier nigdy nie miałam szczęścia ani cierpliwości. 

"Endgame. Wezwanie" to książka, która od premiery przykuwała moją i nie tylko moją uwagę. Powieść ta miała nie tylko niezwykle dobrą promocję, ale równie dobre recenzje. To właśnie te zachwalające opinie przekonały mnie do sięgnięcia po tą książkę. Muszę przyznać, że dzieło James'a Frey'a nie do końca mnie usatysfakcjonowało. 

Przed tysiącami lat kosmici stworzyli naszą cywilizację. Nauczyli nas wszystkie co potrafimy. Obiecali, że kiedyś powrócą i rozpocznie się Endgame! Ów powrót nastąpi w momencie gdy ludzie przestaną doceniać a tym samym zasługiwać na to co jej powierzono. Przez  wieki dwanaście starożytnych ludów z pokolenie na pokolenie miało wybierać i trenować swoich Graczy, którzy będą ich reprezentować w Endgame. Wybrańcy mieli być w świetnej formie i zawsze gotowani na Wezwanie. 

Powieść zaczyna się w momencie zderzenia meteorytów z Ziemią, czyli tytułowego 'wezwania'. Właśnie to co dla większości ludzi było wielką tragedią i cierpieniem, przez które stracili swoje majątki i bliskich; dla naszych Graczy było momentem przełomowym w życiu. Jedni od dłuższego czasu wyczekiwali owego zdarzenia a inni wręcz przeciwnie - mieli nadzieję, iż Endgame ich ominie.  Jak widać nasi bohaterowie już na początku różnią się między sobą, choćby ogólnym podejście do całej gry. 

Jak przystało na książkę science fiction "Endgame" od pierwszej strony ukazuje śmierć, zniszczenia i katastrofę. Autorzy ca cel postawili sobie szybką akcję i udało im się to osiągnąć. Myślę, że ta pozycja jest dobrą gratką dla fanów pościgów, potyczek i zamachów. Pomimo, iż bohaterami są nastolatkowie a czasami nawet dzieci to autorzy potraktowali ich jak dorosłych. Są to młodzi ludzie, którzy są wręcz perfekcyjnymi zabójcami i szpiegami. Nasi bohaterowie całkiem nieźle radzą sobie z trudnościami, które podstawiają im pod nogi autorzy. 

Pomimo, że książka jest o czymś, ma ogólny sens i jest bardzo dobrze napisana stylistycznie to jednak ja osobiście nie mogłam się w nią wkręcić. Naprawdę minęło bardzo dużo czasu zanim czytanie "Endgame" zaczęło sprawiać mi przyjemność. Trudno było czytać książkę, w której autorzy nagromadzili wiele krótkich zdań, które czasami urywają się w połowie. Oczywiście rozmieszczenie tekstu itp nie mają wpływu na moją ocenę, ponieważ wiadomo iż opracowanie to zostało narzucone z góry przez zagranicznego wydawcę. Jednakże nie mogę nie wspomnieć o tym, że przez to książkę czytało się troszkę gorzej i wolniej.  

Cóż spróbujcie, sięgnijcie po "Endgame" przekonajcie się sami. Być może wam przypadnie do gustu bardziej niż mnie. Ile ludzi tyle gustów, każdy ma prawo do lubienia czegoś innego. 



Za egzemplarz "Endgame. Wezwanie" serdecznie dziękuję Wydawnictwu Sine Qua Non


[ Przypominam o trwającym  do 22 maja do północy konkursie z "Próbą żelaza" tu ] 



sobota, 16 maja 2015

Recenzja "Love, Rosie"

"LOVE, ROSIE" - Cecelia Ahern 


Wydawca - Akurat 

Rok wydania - 2015 ( wydanie drugie) 

Liczba stron - 511 

Rosie i Alex od dzieciństwa są nierozłączni. Życie zadaje im jednak okrutny cios: rodzice Alexa przenoszą się z Irlandii do Ameryki i chłopiec oczywiście jedzie tam razem z nimi. Czy magiczny związek dwojga młodych ludzi przetrwa lata i tysiące kilometrów rozłąki? 
Czy wielka przyjaźń przerodziłaby się w coś silniejszego, gdyby okoliczności ułożyły się inaczej? Jeżeli los da im jeszcze jedną szansę, czy Rosi i Alex odważą się ją wykorzystać? 

Cecelia Ahern to autorka, której niemałą sławę przyniosło wydanie książki "Ps Kocham Cię". Po tak wzruszającej i bestselerowej powieści przyszła kolejna na inną .. "Love, Rosie", czy jak kto woli "Na końcu tęczy", bo właśnie pod tym drugim tytułem ta książka została wydana po raz pierwszy w Polsce. W związku z promocją filmu, który wchodził do polskich kin wydawnictwo Akurat zdecydowało się na wznowienie tej powieści. 

Bardzo, bardzo długo czekałam, aby móc zapoznać się z tą historią, ponieważ słyszałam o niej masę opinii i recenzji, które były tak zachwalające, że wprost nie mogłam się doczekać aż po nią sięgnę. Spodziewałam się po niej naprawdę bardzo dużo i myślę, że autorka bardzo mnie zaskoczyła i jak najbardziej spełniła moje oczekiwania. 

Książka Cecelii Ahern to historia blisko pięćdziesięciu lat bohaterów opowiedziana w formie listów, e-maili i rozmów na czacie. Głównymi postaciami są Rosie Dunne i Alex Stewart. Dwójka najlepszy przyjaciół, którzy razem snują plany na przyszłość. Wydaje im się, że życie to wieczna bajka i wszystko na pewno ułoży się po ich myśli, lecz jest coś co może pokrzyżować im plany i nawet z chęcią to uczyni.. - życie! Nasi bohaterowie nie muszą długo czekać, aby przekonać się jak bardzo los potrafi być okrutny. Alex zmuszony zostaje wyjechać do Stanów Zjednoczonych razem ze swoimi rodzicami. Młodzi ludzie, Rosie i Alex choć bardzo tego nie chcą muszą się rozstać i nauczyć żyć bez siebie. 

Każdy z bohaterów tej książki ma w sobie coś innego, niezwykłego. Rosie to postać, którą można albo polubić albo znienawidzić, podobnie jak Alexa. Jednak jest coś miedzy nimi co tak bardzo ich do siebie przyciąga pomimo przeciwności losu. Na pozór zupełnie inni, ona - zafascynowana hotelami, on - przyszły kardiochirurg. Czytając tę powieść wiele razy krzyczałam w myślach "Nie! Nie rób tego!" lub "Powiedz mu/jej wreszcie, że ją kochasz!". Miałam wrażenie, że wiem lepiej od nich co jest dla nich najlepsze. Razem z bohaterami przeżywałam ich niepowodzenia, smutki i radości. Zawsze im kibicując. Rosie i Alex to bohaterowie tak niezwykle wykreowani przez autorkę, że wprost samoistnie się dopełniają. Razem stanowią jedność i dopiero wtedy będą mogli być naprawdę szczęśliwi. 

Ta książka to wprost mieszanka wybuchowa, pełna niespodzianek, zwrotów akcji, łez i śmiechu. Przez blisko pięćset stron dzieliłam swój czas z Rosie, Alexem i ich przyjaciółmi. Kiedy nadszedł epilog nie mogłam uwierzyć, że to już, tak szybko. Bardzo zżyłam się z tymi postaciami i ciężko było mi ich opuścić ciałem bo myślami nadal jestem z nimi. Podczas czytania "Love, Rosie" raz się śmiałam, raz płakałam, ale zawsze czułam taki wyjątkowy klimat tej powieści. Cecelia Ahern wie co zrobić, aby przyprzeć czytelnika do muru tak mocno, by nie mógł złapać tchu. 

"(...) jako dzieci wierzymy, że możemy zostać, kim chcemy, znaleźć się tam, gdzie zapragniemy, bez ograniczeń. Oczekujemy czegoś niezwykłego, wierzymy w magię. Potem dorastamy i mijają lata niewinności (...)" 
[Love, Rosie - Cecelia Ahern, wyd.Akurat,str 211]



"Love, Rosie" to powieść bardzo nietypowa, nie tylko ze względu na sposób zapisu, na który składają się listy i e-maile. Cała ta książka to jedno wielkie wzruszenie i miłość. Na kartach tej książki dzięki autorce wiele razy wybuchałam śmiechem lub łzami. Tak bardzo mi się podobała, że nie jestem w stanie wyrazić tego słowami. Myślę, że "Love, Rosie" to książka, do której nie raz będę powracać. 


Za egzemplarz "Love, Rosie" dziękuję Wydawnictwu Akurat. 



[ Przypominam o konkursie z "Próbą Żelaza" tu ]